HATAYİ Önüme bir çığır geldi Bir ucu var şar içinde Attarları dükkân açmış Her ne dersen var İçinde Gir dükkâna pazar eyle Hışmı yenip hazer eyle Aya güne nazar eyle Ay Muhammed nur içinde Ay Ali'dir gün Muhammed Öç yüz altmış altı âyet Balıklardır suya hasret Çarhı döner göl içinde Kudretinden verdi balı Bahanesi oldu arı Men kılarım âh ü zarı Arı inler bal içinde Can Hatayi'm adın hezar Aynımızda ak yazılar Talipler pirin arzular Bülbül oynar gül içinde Gevherin geçmeyen yerde Satma kardaş kerem eyle La'l taşını çay taşına Katma kardaş kerem eyle Gördün bir yerde âşinâ Her ne dersen öz başına Yol taşını yol kuşuna Atma kardaş kerem eyle Gördünse bir yerde rakib Neylersin yüzüne bakıb Münkiri katara cekib Yedme kardaş kerem eyle Firdevs güllerinden misin İmam kullarından mısın Ali oğulundan mısın Gitme kardaş kerem eyle Hatayi'm çağırır ere Dünya böyle gelmiş zira Arif okun abes yere Atma kardaş kerem eyle Vücûdum şehrin seyr edüb gezerim Didar ile mahabbete aşk olsun Hemen bir nesnede kaldı nazarım Didar ile mahabbete aşk olsun Aşkın cûş eyledi geçti serimden Artup gelür mahabbetin nurundan Niyazımız budur Gani kerimden Didar ile mahabbete aşk olsun Kudret kandilinden attı dâneyi İndi levhi üzre tuttu binayı Cünbüşe getüren çerh-i fenayı Didar ile mahabbete aşk olsun Fil yükün yükletme karınca çekmez Dürlü reyhan çoktur gül gibi kokmaz Dünya malın versen bize gerekmez Didar ile muhabbete aşk olsun Yücelerde olur ol hümâ kuşu Dostun mahabbettîr âşıka işi Pîrim Hatayî'dir cümlenin başı Didar ile mahabbete aşk olsun Karşıki karlıca dağı gördün mü Yoldurmuş eyyamın eriyüb gider Akan sulardan sen ibret aldın mı Yüzünü yerlere seriyüb gider Kadirsin hey ulu şahım kadirsin Her nereye baksam anda hazırsın Üstümüzde dört köşeli çadırsın Cüm|emizi birden bürüyüb gider Sıra sıra gelen ol ulu kuşlar Sırlı olur yakmaz anı güneşler Evvel ezel meyva veren ağaçlar Anlar da kalmayub çürüyüb gider Derindir bizim deryamız boylanmaz Bin bir-kelâm desem, biri anlanmaz Kişi ikrarsız yulara bağlanmaz Yuları koynunda yürüyüb gider Şah Hatayi'm söyler sözü özünden Dervişlerin sakınuptur gözünden Olur olmaz münkirlerin sözünden Esriyib gönlümüz farıyıb gider Mü'min müslim gelin seyran edelim Muhammed Ali'nin göçü geliyor Keselim ciğeri biryân edelim Muhammed Ali'nin göçü geliyor Men de bellü deyem anın ucunu Nur ile doldurmuşlardır içini Cennete doğru çekerler göçünü Muhammed Ali'nin göçü geliyor Nura gark olmuş Fatma ana'nın saçı Al yeşil bezenmiş cennetin içi Sevdiğini almış çekiyor göçü Muhammed Ali'nin göçtü geliyor Yanı sıra yüz bin evliya bile Mü'min müslim ana devaha ine Kubbesinin üstü güvercin kona Muhammed Ali'nin göçü geliyor Ali Muhammed'dir Muhammed Ali Devah eder ana cümlenin varı Alemler serveti anlar Hatayi Muhammed Ali'nin göçü geliyor Şah-ı mordan kullarıyız Kolayına iş değilüz Kanaat ile yürürüz İllâ tokuz aç değilüz Evliya gönlümüz aldı Kalbimiz nur ile doldu Gözlerimiz didar gördü Cennete muhtaç değilüz Evvel biziz ahır biziz Heman leyl ü nehar biziz Gül açılmış bahar biziz Yaz oldu biz kış değilüz Binlerden kırklara erdik Tarikat evinde durduk. Yedilerden haber verdik Öçlerdeniz hiç değilüz Şah Hatayi'm göçür göcün Dünyayı terk etmek içün Sızdık eridik Hak içün Altun olduk tunç değilüz Şah Hatayı yeri göğü yaradan Men akdan okudum bilmem karadan Sürün çıksın hal bilmezi aradan Mümin müslim al rengine boyandır